Και πέφτεις

Και πέφτεις, πέφτεις· σκίζεται το κλωνάρι στη μασχάλη, κρατάει η φλούδα· και έχεις μια αιωνιότητα να συναντήσεις τη γη· και μια ζωή που σ' έφερε στα φύλλα. 
"Γράψε!", σου λένε, "θα προκάνεις". 
Και πέφτεις, πέφτεις κι όλα τα προλαβαίνεις· συμπυκνωμένη η ποίηση σε αφηγείται. Όλα τα προλαβαίνεις.

Βαγγέλης Φίλος

Οι άλλες εκδόσεις μας, συνδεθείτε!

Αναγνώστες

επισκέψεις